Η εφημερίδα «Αστήρ Κυκλάδων» (6 Μαΐου 1862) γράφει: Ἡ
Κυβέρνησις ἀφήρεσεν ἀπὸ τὸν ἀξιότιμον ἡμῶν συμπολίτην Κον Δαμαλᾶν τὴν Δημαρχικὴν
θέσιν ἣν ἐπὶ δύο ἤδη περιόδους κατεῖχε, ἀλλ’ εἰς αὐτὴν δὲν ἀνήκει νὰ τοῦ ἀφαιρέσῃ
καὶ τὴν ἔντιμον καὶ διακεκριμένην θέσιν, ἣν κατέχει ἐν τῇ ἑλληνικῇ κοινωνίᾳ ὡς
μέλος αὐτῆς πρωτεύον ἐπὶ ἀνεξαρτησίᾳ, ἐπὶ εὐθύτητι, ἐπὶ γενικῇ ὑπολήψει ἐσωτερικῇ
καὶ ἐξωτερικῇ καὶ ἐπὶ ἀγαθότητι. Τὸν Κον Δαμαλᾶν ἀπήλλαξε βάρους τὸ ὁποῖον
μόνον πρὸς χάριν τῶν συμπολιτῶν του ἀνεδέχθη μὲ βλάβην τῶν ἰδιωτικῶν
συμφερόντων του, ἀλλ’ ἠδίκησε τὸν τόπον στερηθέντα τοῦ καλοῦ αὐτοῦ Προϊσταμένου
του. Ἐὰν ὁ Κος Δαμαλᾶς ἥμαρτεν ὡς δήμαρχος, ἡ ἁμαρτία του μόνη ἦτο ἡ πρὸς τὴν
Κυβέρνησιν ἄκρα ἀφοσίωσις. Στη συνέχεια, μιλά περί τους απολυθέντας
Δημοτικούς Συμβούλους και καταλήγει: Συγχρόνως δ’ ἀπέλυσε καὶ τοὺς Δημοτικοὺς
Συμβούλους διὰ νὰ δώσῃ εἰς τὸ μέλλον οἱ διάδοχοί των ὀλίγωρον πρόθυμοι εἰς τὸ
κοινὸν καλὸν καὶ νὰ φείδωνται ὀλίγον τὸ συμφέρον τοῦ τόπου των.
Στις 10 Ιουνίου 1869 συντάσσεται έγγραφο με 500 υπογραφές
Ερμουπολιτών εκ Χίου, αλλά και άλλων νήσων και πόλεων καταγομένων, το οποίο
αναφέρει: Οἱ ὑποφαινόμενοι δημόται Ἐρμουπόλεως θέλοντες νὰ καταδείξωμεν τὴν
εὐγνωμοσύνην ἡμῶν πρὸς τὸν Κον Ἀμβρόσιον Δαμαλᾶν, ἄνδρα πολλὰς παρασχόντα τῷ ἡμετέρῳ
Δήμῳ ὑπηρεσίας, ὃν ἐπὶ δεκαετίαν διοικήσας, δὶς ἐκλεγείς Δήμαρχος τῇ ἐλευθέρα
ψήφῳ τῶν πολιτῶν καὶ τῇ ἐγκρίσει τῆς Κυβερνήσεως ἀπὸ 16 Ἀπριλίου 1853 μέχρι 16
Αὐγούστου 1862 καὶ ἐπιθυμοῦντες νὰ τηρηθῇ αἴδιος ἡ μνήμη τῆς τε ἄλλης ἀρετῆς αὐτοῦ
καὶ δικαιοσύνης, πρὸς δὲ καὶ τῆς πολιτείας αὐτοῦ ἐν δυσχερέσι περιστάσεσιν, οἷαι
ἡ κατὰ τὴν βροτολοιγὸν νόσον τοῦ ἔτους 1854, καὶ ἡ ἑτέρα κατὰ μηνὶ Φεβρουαρίῳ
στάσιν. Ἀποφασίζομεν, ἵνα κοινῇ ἡμῶν δαπάνῃ κατασκευασθῇ μετάλλιον χρυσοῦν ἀδαμαντοκόλλητον,
φέρον ἐν τῇ μιᾷ μὲν τῶν ὄψεων τὸ ὁμοίωμα αὐτοῦ καὶ τὴν ἑξῆς ἐπιγραφήν.
«Τῷ Κυρίῳ Ἀμβροσίῳ
Δαμαλᾷ πρώην Δημάρχῳ Ἐρμουπόλεως»
ἐν δὲ τῇ ἑτέρᾳ τήνδε: «Οἱ Δημόται Ἐρμουπόλεως εὐγνωμοσύνης ἕνεκεν».
Παρακαλοῦνται δὲ οἱ κύριοι Λάμπρος Χ. Γεωργίου, Λεωνίδας Εὐμορφόπουλος καὶ Ἰωάννης
Ῥοδοκανάκης ν’ ἀναδεχθῶσι τὴν φροντίδα τῆς τε κατασκευῆς τοῦ μεταλλίου καὶ τῆς ἐγχειρίσεως
αὐτοῦ μετὰ τοῦ παρόντος ἐγγράφου τῷ Κυρίῳ Ἀμβροσίῳ Δαμαλᾷ εἰς Μασσαλίαν.
Ἐν Ἐρμουπόλει Σύρου τῇ 10 Ἰουνίου 1869
Ἕπονται ὑπογραφαί
(καὶ μεταξύ αὐτῶν): Λ. Εὐμορφόπουλος, Ἀλ. Μ. Μαυρογορδάτος, Π. Καντάρογλου, Ἀ.
Σκασσής, Π. Καλούτας, Ἰ. Ῥοδοκανάκης, Βρατσάνος, Ζυγομαλᾶς, Λ. Βάτης, Κορωνιός,
Ψύχας, Σαλούστρος Εὐάγγ., Πετρίτζης, Εὐάγγ. Ξεκάχης, Σταῦρος Ξοχάκης, Ἀ.
Λέστος, Ἀλέξ. Μάσχας, Τ.Β. Κοῆς, Πετρόπουλος, Πάγκαλος, Ἀ. Νεγρεπόντες, Γ.
Γαλάνης, Ν.Τ. Χειλᾶς, Σ. Ζορμάνος, Π. Ῥάλλης, Ἄντ. Νικολιάς, Χριστόφης
Κρυστάλλης, Μιχ. Ζαραχάνης κ.ά.
Ἐπικυροῦται τὸ
γνήσιον τῶν ἀνωτέρω πεντακοσίων ὑπογραφῶν
Ἐν Ἐρμουπόλει Σύρου 3 Ἰουλίου 1869
Ὁ Δήμαρχος Δ. Παπαδάκης
Η εφημερίς «Ερμούπολις» (27.9.1869), γράφει: Οἱ ἀξιότιμοι
κύριοι Λάμπρος Χ. Γεωργίου, Λ. Εὐμορφόπουλος καὶ Ἰωάννης Δ. Ῥοδοκανάκης εἶχον ἐπιφορτισθῇ
ὑπὸ πολλῶν ἐνταῦθα συμπολιτῶν ὅπως προσενέγκωσι τῷ μακαρίτῃ Α. Δαμαλᾷ ἔγγραφον
εὐχαριστήριον, εἰς ἔνδειξιν εὐχαριστίας διὰ τὰς πρὸς τὸν Δήμον Ἐρμουπόλεως ἐξαιρέτους
ὑπηρεσίας του. Ἐπελθόντος τοῦ θανάτου τοῦ ἀοιδίμου ἐκείνου συμπολίτου ἡμῶν, ἐθεώρησαν
πρέπον ν’ ἀποστείλωσι τῇ οἰκογενείᾳ αὐτοῦ τὸ ἔξοχον τοῦτο εὐχαριστήριον τῶν Ἐρμουπολιτῶν.
Λαβόντες δὲ ἐπιστολὴν παρὰ τῆς ἀξιοτίμου χήρας Α. Δαμαλᾶ, δημοσιεύουσιν αὐτὴν
παρὰ πόδας, πρὸς γνώσιν τῶν λαβόντων μέρος συμπολιτῶν μας εἰς τὸ εὐχαριστήριον:
Σεβαστοί μου Κύριοι, Ἡ εἰς τὴν οἰκογένειάν μου ἐπελθοῦσα
συμφορά, ὑπῆρξε τὸ αἴτιον μὴ ἀπαντήσεώς μου μέχρι σήμερον, εἰς τὴν ἐπιστολήν
σας ἥτις συνώδευε τὸ πρὸς τὸν μακαρίτην σύζυγόν μου εὐχαριστήριον τῶν συμπολιτῶν
μας.
Στη συνέχεια, αναφέρει τη συγκίνησή της για την αναγνώριση
του έργου του συζύγου της και καταλήγει: Δι’ ὃ παρακαλῶ θερμῶς, ἀξιότιμοι
Κύριοι, νὰ ἐκφράσητε τὴν βαθεῖαν εὐγνωμοσύνην τῆς οἰκογενείας καὶ ἐμοῦ, εὐχαριστοῦντες
καὶ ὑμᾶς συγχρόνως ἀπὸ καρδίας, δι’ ὃν τρόπον διερμηνεύσατε τὰ ἐν γένει αἰσθήματα
τῶν συμπολιτῶν ἡμῶν. Δεχθῆτε παρακαλῶ, Κύριοι, τὴν βαθυτάτην πρὸς ὑμᾶς ὑπόληψίν
μου, μεθ’ ἧς
Μασσαλία 27 Σεπ. 1869
ὑποσημειοῦμαι
ΚΑΛΛΙΟΠΗ Α. ΔΑΜΑΛΑ
Το Δ.Σ. Ερμουπόλεως με την 242 απόφασίν του, της 18
Δεκεμβρίου 1869, ορίζει «Ἵνα ὁ νεκρὸς τοῦ Ἀμβροσίου Δαμαλᾶ κηδευθῇ καὶ ταφῇ ὑπὸ
τοῦ Δήμου ἐν ἁπάσῃ τῇ ἐπισημότητι». Αναθέτει δε στο δήμαρχο την επίδοση
συλλυπητηρίων και του ψηφίσματος και εκτέλεση όλων των αναγκαίων ενεργειών. Η
εφημερίδα «Ερμούπολις» (31.12.1869), ημέρα Σάββατο, γράφει: Τὴν παρελθοῦσαν
Κυριακὴν ἐγένετο ἡ κηδεία τοῦ μακαρίτου Ἀμβροσίου Δαμαλᾶ μετὰ πάσης τῆς δυνατῆς
ἐνταῦθα ἐπισημότητος, οὔσης μοναδικῆς.
Πηγή: Αντώνης Μαρκουλής / Χιώτες δήμαρχοι στη Σύρα και δήμαρχοι με καταγωγή από τη Χίο / Συριανά Γράμματα - Τ6 – 4/1989
(Υ) Υπηρεσιακός
|
Copyright 2015 Δήμαρχοι Ερμούπολης